Hoe werkt een badgesysteem?
Elke gebruiker krijgt een badge: een kaartje, een sleutelhanger of een sticker met een chip erin. Aan de deur hangt een lezer. Houdt u de badge ertegen, dan kijkt het systeem of die badge op dat moment binnen mag. Zo ja, dan geeft het de deur vrij via een elektrisch slot, een deuropener of een elektronische cilinder.
In een beheerprogramma of app bepaalt u wie welke deur mag openen, en wanneer. De poetsfirma alleen op dinsdagavond, de leveranciers alleen de achterdeur, het bestuur van de club overal. Dat is het verschil met een sleutel: een sleutel past altijd, een badge alleen als u het toelaat.
Een badge kwijt: wat dan?
Hier zit het grootste voordeel. Raakt iemand een sleutel kwijt in een gebouw met een sluitplan, dan weet u niet wie hem vindt. Om zeker te zijn, moet u cilinders vervangen, soms in het hele gebouw. Een verloren badge haalt u uit het systeem, en vanaf dan opent hij niets meer. U maakt een nieuwe aan voor dezelfde persoon. Hetzelfde als een werknemer vertrekt en zijn badge niet teruggeeft.
Hoe snel dat gaat, hangt af van het soort systeem.
Online of stand-alone?
- Online: elke lezer is verbonden met een centrale. Bij elke poging wordt nagekeken of de badge mag. Een badge blokkeren werkt meteen, overal. U ziet ook wie wanneer binnenkwam. Het vraagt wel bekabeling naar elke deur.
- Stand-alone of offline: de lezer of de elektronische cilinder werkt op batterijen en hangt aan geen enkele kabel. De rechten staan op de badge zelf of in het slot. Dat is ideaal voor bestaande deuren, maar een badge blokkeren gaat trager: de wijziging moet de deuren nog bereiken, via een updatelezer of via de badges van andere gebruikers.
Veel gebouwen combineren de twee: online voor de inkomdeur en de garage, stand-alone met elektronische cilinders voor binnendeuren, kasten en bergingen. Met dezelfde badge voor alles.
Kan iemand een badge kopiëren?
Bij oudere systemen: ja. In 2008 toonden onderzoekers van de Radboud Universiteit in Nijmegen aan dat een veelgebruikte badgechip, de Mifare Classic, relatief eenvoudig te kraken en te kopiëren is. Het Nederlandse ministerie van Binnenlandse Zaken schatte toen dat er alleen al in Nederland zo'n twee miljoen toegangspassen met die chip in omloop waren. Ze worden vandaag nog altijd gebruikt, en kopiëren kan intussen met goedkoop gereedschap.
Nieuwere badges met sterke versleuteling, zoals de DESFire-generaties met AES, zijn voor zover bekend niet zo te kopiëren als ze goed zijn ingesteld. Dat laatste telt: een systeem dat alleen het serienummer van een badge leest, is ook met een moderne badge zwak. Vraag daarom bij elke offerte welke badgetechnologie er gebruikt wordt, en of de lezer de versleuteling echt controleert. Hebt u al een systeem met oude badges, dan kunt u lezers en badges stap voor stap vervangen, te beginnen bij de belangrijkste deuren.
Wie beheert het, en wat met privacy?
Spreek af wie badges aanmaakt en blokkeert: de zaakvoerder, iemand van het secretariaat, de syndicus of een bestuurslid. Een badgesysteem waar niemand voor verantwoordelijk is, raakt even snel uit de hand als een sleutelbos.
Houdt het systeem bij wie wanneer binnenkwam, dan zijn dat persoonsgegevens. Laat uw personeel of leden vooraf weten wat er wordt bijgehouden, waarom en hoe lang. Een badge is wel de gangbare keuze als u geen vingerafdrukken wilt gebruiken. Waarom dat op de werkvloer gevoelig ligt, leest u bij vingerscan.
Ook voor een woning?
Ja, maar daar is het meestal eenvoudiger: een lezer aan de voordeur die een motorslot of slim slot aanstuurt, met een badge of sleutelhanger per gezinslid. Een code kunnen kinderen niet verliezen; voor hen is een codeklavier soms handiger. Veel lezers aanvaarden beide.